Wat weten we in Nederland nu eigenlijk over de Kaukasus en het verre Oost-Europa?

Dat het er arm is, de politiek corrupt en dat Rusland maar doorgaat met de oorlog in Tsjetsjenië. De meesten hebben ook wel gehoord van het (nog steeds voortdurende) Nagorno Karabagh conflict in Armenië en Azerbaijan en de naam Sjevarnadze, president van Georgië, klinkt ook bekend. Maar dan houdt het wel zo’n beetje op. Tenminste, dat was zo bij ons voordat we in dit gebied een jaar geleden strandden tijdens een wereldreis.

We waren geschokt en gecharmeerd van dit kruispunt tussen Europa en Azië, christendom en islam. We ontmoetten jongeren die met alle macht probeerden iets te doen tegen de massale vernietiging van het milieu. Ze namen ons mee naar een meer dat in hoog temp droog komt te liggen doordat mensen eromheen bomen kappen om hun huizen te verwarmen. We zagen hoe ze gedwarsboomd werden in hun activiteiten door de wijdverbreide corruptie en de armoede en geïsoleerdheid van hun land.

Het werd ons duidelijk dat de activisten op milieu- en mensenrechtengebied het erg waarderen wanneer mensen uit ‘het westen’ de moeite nemen hun situatie te aanschouwen en ze in contact te brengen met mensen en organisaties in het buitenland. Zowel voor morele steun als informatiebron, want de mensen blijven veelal verstoken van nieuws dat de regering niet geschikt voor hen acht.

Grote internationale instituten zijn zeker aanwezig in de Kaukasus: UN, OVSE, Rode Kruis. De Wereldbank geeft leningen, maar de landen kunnen deze nooit aflossen. Zelfs internationaal gerespecteerde organisaties worden beschuldigd van corruptie tijdens hun werk in de Kaukasus. Geld wat (goedbedoeld) in het gebied wordt gestoken komt terecht in de villa’s met zwembaden van politici en bedrijfsdirecteuren. Het ‘gewone’ volk profiteert er niet of nauwelijks van. Daarom moet met geld uit het westen ook zeer voorzichtig worden omgesprongen.

Falkor I.C.Y., een stichting momenteel gehuisvest in Groningen, probeert daarom via kleinschalige projecten en informatievoorziening direct met burgers - met name jongeren - in contact te komen en samen te proberen de situatie iets te verbeteren. Behalve het feit dat we zelf nog jong zijn, hebben we voor jongeren gekozen omdat die nog enige hoop hebben dat ze iets kunnen verbeteren. De rest van de bevolking is over het algemeen zo moe van alle oorlogen en slechte leefomstandigheden, dat ze er de energie niet meer voor kunnen opbrengen.

We richten ons met name op het verre Oost-Europa (Oekraïne, Rusland) en de Kaukasus omdat daar nog duidelijk een gat zit. Omdat ze niet echt bij Europa of Azië horen, vallen deze landen eigenlijk overal buiten. Doordat de corruptie er hoog is, durven fondsen hun handen er niet (meer) aan te branden. Doordat deze landen hier in West Europa weinig bekendheid hebben en het niet altijd even gemakkelijk is om er in en uit te komen (visa!), is er weinig ‘internationaal verkeer’ van jongeren en hebben ze geen idee van elkaars leefwijze en activiteiten op bijvoorbeeld milieugebied.

Onder Milieudefensie Groningen hebben wij eerder uitwisselingsprojecten gedaan met Polen, Oekraïne en Georgië. Deze ervaringen hebben mede bijgedragen tot het oprichten van de stichting.

Iedereen die geïnteresseerd is in onze activiteiten en wil bijdragen met informatie of actieve deelname aan projecten, kan kijken op onze website www.falkor.org, of bellen met Marij of Janita, tel. 050-3145412/ 050-4094788/ 050-5890899 (kantoor). We hebben ook een mailinglijst voor nieuwtjes over onze eigen projecten en dat van verwante organisaties. Opgeven via info@falkor.org.